PIOTR I HONIA

Posłuchaj i bądź zachęcony. 
Link TUTAJ.
Więcej o służbie i misji Piotra i Honoraty na stronie: http://misjafryka.wordpress.com/

ANDREW PEARKES - PROROCTWO DO POLSKI

Proroctw nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a trzymajcie się tego, co dobre. 
[1 Tes 5:20-21]

Link do słowa proroczego poniżej, wystarczy kliknąć i słuchać :)

http://dl.dropboxusercontent.com/u/88544630/2013.03.10%20-%20Proroctwo%20do%20Polski%20-%20Andrew%20Pearkes.mp3

Źródło: http://www.kbwch.kalisz.pl/linkmp3

JAK PIOTR Z PAWŁEM

"A gdy Piotr przybył do Antiochii, sprzeciwiłem mu się w twarz, bo był godny nagany. Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami. Gdy zaś oni przyszli, odsunął się i odłączył, obawiając się tych, którzy byli z obrzezania. A razem z nim obłudnie postępowali i inni Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w tę ich obłudę. Lecz gdy zobaczyłem, że nie postępują zgodnie z prawdą ewangelii, powiedziałem Piotrowi wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, żyjesz po pogańsku, a nie po żydowsku, czemu przymuszasz pogan, aby żyli po żydowsku? My, [którzy jesteśmy] Żydami z urodzenia, a nie grzesznikami z pogan; Wiedząc, że człowiek nie jest usprawiedliwiony z uczynków prawa, ale przez wiarę w Jezusa Chrystusa, i my uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusa, a nie z uczynków prawa, dlatego że z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało." [Ga 2:11-15]
 
W liście do Galacjan Paweł opisuje zdarzenie, kiedy publicznie napomniał Piotra [Kefasa]. W tekście biblijnym pojawiają się słowa, że Piotr i inni bracia "nie szli słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii". Dziś w Kościele nie sposób wskazać osoby, które można by przyrównać do Piotra i Pawła. Piotr i Paweł byli filarami pierwszego Kościoła. Ich objawienie Jezusa jest inspiracją i zachętą dla wierzących wszystkich wieków. Ich pisma [listy] stały się częścią przyjętego kanonu ksiąg Nowego Testamentu. I oto pojawia się zarzut, że Piotr "nie idzie słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii". Racja była po stronie Pawła i Piotr z pewnością uznał swój błąd, a w swoim liście dał wyraz miłości i szacunku wobec Pawła, nazywając go "umiłowanym bratem" [2 Ptr 3:15]. Piotr mógłby powiedzieć: "Zaraz, zaraz Pawle, przecież to ja chodziłem w Jezusem przez trzy lata, byłem świadkiem Jego zmartwychwstania... jak możesz formułować wobec mnie taki zarzut...". Jednak nie padły takie słowa. Nie czytamy aby ta sytuacja, opisywana przez Pawła, spowodowała rozłam w Kościele na stronników Pawła i stronników Piotra. Kościół pozostał jednością w Chrystusie. Ostre i publiczne napomnienie nie spowodowało urazy i gniewu. Relacja braterska nie została przerwana... 

Niech trwa braterska miłość. [Hbr 13:1]

NIE KAŻDY...

Nie każdy, kto mówi do mnie: "Panie, Panie!", wejdzie do Królestwa Niebios, a tylko ci, którzy czynią to, czego pragnie mój Ojciec w niebie. Tego Dnia wielu powie mi: "Panie, Panie! Czy nie prorokowaliśmy w Twoim imieniu? Nie wyrzucaliśmy demonów w Twoim imieniu? Czy w Twoim imieniu nie dokonywaliśmy wielu cudów?". Wtedy ja im powiem prosto w twarz: "Nigdy was nie znałem! Odejdźcie ode mnie, wy, którzy czynicie bezprawie!" [Mt 7:21-23]

Argumentem tych, którzy chcieli wejść do Bożego Królestwa było stwierdzenie: "Czyż nie działaliśmy w Twoim Imieniu, Panie?".  Wydaje się zatem, że można czynić wiele w Imię Jezusa, ale nie być Chrystusowym. W "Jego Imię" we wspomnianym fragmencie, najwyraźniej nie musi oznaczać w "Jego duchu". Wiele rzeczy jest i było dokonywanych w Imię Chrystusa, nawet krucjaty przeciwko muzułmanom były czynione w Jego Imię... Naszym powołaniem jest działać w duchu Chrystusa "kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem." [1 Kor 6:17]. Najbardziej kluczowe pytanie, które stawiam sobie brzmi: "Czy jestem poznany przez Pana?", "Czy On zna mnie?". To co robię ma tylko wtedy jakąkolwiek wartość, jeśli On mnie zna i jeśli trwam w Nim a On we mnie... Cel i sens życia wynika z odwiecznego planu: "we wszystkim i we wszystkich Chrystus" [Kol 3:11]. Być w Nim, być Jego ducha to jest cel i najważniejsze dążenie.

JOHN PIPER - CHWAŁA CHRYSTUSA

PROROCY

"Teraz więc zwróć żonę temu człowiekowi, bo jest on prorokiem i będzie się modlił za ciebie, abyś pozostał przy życiu. Jeżeli zaś nie zwrócisz, wiedz, że na pewno nie minie śmierć ciebie i wszystkich twoich bliskich". [Rodzaju 20:7]

"Gdyby byli oni naprawdę prorokami i mieli słowo Jahwe, wstawiliby się u Jahwe Zastępów, by naczynia, które pozostały w domu Jahwe, w pałacu króla judzkiego i w Jerozolimie, nie powędrowały do Babilonu". [Jeremiasza 27:18]

Wtedy zarządził Samuel: "Zgromadźcie wszystkich Izraelitów do Mispa: będę się modlił za wami do Jahwe". [1Samuela 7:5] 

Służba proroka jak żadna inna jest szczególnie powiązana z modlitwą i wstawiennictwem. Pokaż mi jak się modlisz, a powiem ci jakim jesteś prorokiem. 

Niech Pan Bóg wzbudzi proroków, którzy spędzą czas w modlitwie i wstawiennictwie za nasz kraj. 

DOJRZAŁOŚĆ

"Mielibyśmy jeszcze wiele do powiedzenia o Nim, ale trudno przedłożyć wam całą naukę, gdyż jesteście bardzo nieskorzy do słuchania. 
Upłynęło wiele czasu i powinniście sami stać się nauczycielami innych, tymczasem was właśnie trzeba jeszcze nauczać i przekazywać wam rzeczy najbardziej elementarne z nauki Bożej. Zamiast odżywiać się już solidnym pokarmem, wy jeszcze ciągle potrzebujecie mleka [niczym niemowlęta].
Otóż każdy, kto odżywia się tylko mlekiem, nie wie, co to sprawiedliwość, bo jest jeszcze niemowlęciem.
Natomiast stałym pokarmem żywią się ludzie dorośli, którzy wskutek posiadanego doświadczenia mają umysł dostatecznie wyszkolony i potrafią odróżnić dobro od zła."[Hbr 5:11-14]

Dojrzałość chrześcijanina nie jest liczona upływem czasu. Niestety! Adresaci listu do Hebrajczyków nie odnieśli wielu korzyści z upływającego czasu... Mimo upływających lat nie osiągnęli oczekiwanej dojrzałości.  
Dojrzałość rodzi się z umiejętności słuchania i posłuszeństwa Słowu. Nasza reakcja na Słowo jest miarą naszej dojrzałości w Chrystusie. To, jak reagujemy na głoszone Słowo decyduje o postępie - progresie, lub opóźnieniu - regresie w naszym życiu. Dlatego Jakub zachęca: "Wprowadzajcie słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie." 
Dojrzałość powinna skutkować umiejętnością rozróżniania woli Bożej w naszym codziennym życiu. Zbyt częste wypowiadanie "nie wiem" może być symptomem niedojrzałości i słabości naszego chrześcijańskiego pielgrzymowania.

PYTANIE

W Ewangelii Jana [rozdział 21], Pan Jezus po swoim zmartwychwstaniu spotyka się na brzegu jeziora z uczniami i zadaje Piotrowi pytanie "Czy kochasz Mnie bardziej niż pozostali?" [w.15], potem ponownie: "Czy kochasz Mnie?" [w. 16] i po raz trzeci: "Czy kochasz Mnie?" [w. 17]. To pytanie było ważne dla Piotra i pozostaje ważne dziś dla każdego z nas. Jakiej miłości oczekuje od nas Bóg? "Masz kochać Pana, swojego Boga, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całą swoją myślą" [Mt 22:37]. Nasza miłość do Pana ma angażować całą naszą istotę. Otrzymawszy Jego miłość [1 Jana 4:16] odwzajemniamy ją w relacji z Nim [1 Jana 4:19]. Pozytywna odpowiedź na pytanie o miłość była dla Piotra bramą do służby: "Paś owce Moje". Drzwi do służby stoją szeroko otwarte dla tego, kogo serce łączy się w miłości z Chrystusem. W jednym ze swoich listów Paweł Apostoł zawarł bardzo mocne stwierdzenie: "Kto nie kocha Pana, niech będzie przeklęty!" [1 Kor 16:22]. Trwajmy w miłości do Boga.

NIEMOŻLIWE

"W słowniku prawdziwego chrześcijanina nie ma słowa 'niemożliwe'. Wiemy, że wszystko jest możliwe. Niektórzy z nas mają jedynie oślą szczękę, lecz jak potężna to broń, gdy oddamy ją Panu Jezusowi!" 

"Przeszedłem przez wiele prób i Pan nauczył mnie wielu lekcji, szczególnie na temat moich słabości, tego, jak moje najmocniejsze strony i największe osiągnięcia przeszkadzają Mu. Jeżeli ja żyję i działam, jestem przeszkodą dla Jego działania przeze mnie. Tak, muszę być martwy, wtedy może posłużyć się mną dla swojej chwały."
C.T. Studd [1860-1931]

OCZEKUJĄC BOGA

Słowa psalmu 85 wyrażają tęsknotę za ożywieniem i odnowieniem Bożego ludu. "Odnów nas, Boże naszego zbawienia..." [w.5], "Ożyw nas na nowo..." [w.7]. W kontekście tego oczekiwania na Boże poruszenie ważny wydaje się ostatni werset psalmu: "Sprawiedliwość wyruszy przed Nim i wytyczy drogę Jego krokom" [w.14]. Pilnując sprawiedliwości wytyczamy drogę Bożym krokom. Nasza sprawiedliwość jest nam dana w Chrystusie, jest to sprawiedliwość oparta na wierze [zawierzeniu Chrystusowi]. Pismo zachęca nas, byśmy "trwali w tym, co już osiągnęliśmy" [Flp 3:16]. Żyjąc w sprawiedliwości Chrystusa [Flp 3:9], pragnąc sprawiedliwości [Mt 5:6] i czyniąc sprawiedliwość [Ap 19:8] przygotowujemy odpowiedni grunt dla Bożych kroków i Bożego przebudzenia.

PO PROSTU Z JEZUSEM ŻYĆ

Jedna z moich ulubionych pieśni, do posłuchania tutaj: http://www.jezus.pl/Multimedia/Audio/Tomasz-Zoltko-Po-prostu-z-Jezusem-zyc.htm
 

WOKÓŁ OSOBY JEZUSA

W Ewangelii Łukasza 15:1-2 czytamy, że do Jezusa "przybliżali się wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać." Pan Jezus ma wciąż wiele do powiedzenia grzesznikom. On jest realną nadzieją dla wszystkich pogrążonych w zepsuciu i nieprawości. On przyszedł aby wzywać grzeszników do nawrócenia. Jego obecność w Kościele przynosi nadzieję na nowe życie dla wszystkich, którzy doświadczyli mocy grzechu. Kościół jest właściwym miejscem dla grzeszników, cudzołożników, rozwodników, kłamców, chciwców... Kościół jest miejscem, gdzie grzesznik może porzucić swój grzech i cieszyć się doskonałym przebaczeniem i nowym życiem w Chrystusie. Grzesznicy przybliżający się do Kościoła to znak przebudzenia na które wyczekujemy... Obecność Jezusa w Kościele nie jest barierą dla grzeszników lecz jest zaproszeniem dla wszystkich, którzy obciążeni grzechem szukają nadziei i przebaczenia. Nie zapominajmy, że Jezus to przyjaciel grzeszników i wróg obłudników.