MIŁOŚĆ NIE WYNOSI SIĘ

"Miłość nie wynosi się..." [1Kor 13:4]

Wyniosłość, chęć promowania siebie, pycha i pragnienie sławy stoją w opozycji wobec Królestwa Bożego. Uczniowie Jezusa byli pewnego dnia ogarnięci pewną myślą: "Kogo z nich można by uznać za większego" [Łk 9:46]. Pragnienie wielkości i poważania w oczach współbraci zaprzątało ich serca i umysły. Często czujemy, że przynależą nam prawa i przywileje... Być ważniejszym. Być większym. Być wyżej niż inni. Jednak zasadą Królestwa jest służyć. "Ten bowiem jest naprawdę wielki, kto jest wśród was wszystkich najmniejszy" [Łk 9:48], "Kto między wami chciałby być stać na czele, niech będzie jak sługa. Podobnie Syn Człowieczy nie przyszedł, by Mu służono, ale aby służyć i oddać życie swoje na okup za wielu." [Mt 20:27-28]. Pan Jezus nie miał postawy wyniosłości. Jego pokora i uniżenie są dla nas wzorem do naśladowania, "przyjął rolę sługi..., uniżył się..." [Flp 2:7-8]. To jest właściwa postawa godna Królestwa.

"Wszyscy przyjmijcie postawę pokory względem siebie nawzajem..." [1Ptr 5:5]

MIŁOŚĆ NIE ZAZDROŚCI

Miłość nie zazdrości... [1 Kor 13:4]

W Księdze Liczb można znaleźć historię 70 starszych z Izraela, którzy zostali wyznaczeni do służby [Liczb 11]. Na słowo Mojżesza zgromadzili się przy namiocie, a Pan Bóg napełnił ich swoim Duchem, tak, że prorokowali. Jednak dwóch spośród siedemdziesięciu nie znalazło się w wyznaczonym miejscu, a jednak doświadczyli tego samego namaszczenia i tej samej mocy Ducha, co pozostali i prorokowali w obozie Izraela. Jozue zwrócił się do Mojżesza, by zabronił im prorokowania i wtedy Mojżesz wypowiedział słowa: "Czemuż im ty zazdrościsz dla mnie? Boże daj, aby wszystek lud Pański prorokował, a iżby dał Pan Ducha swego na nie!" [Lb 11:29, BG] Mojżesz doskonale rozumiał, że w Bożym Królestwie nie ma rywalizacji i konkurowania. Zazdrość nie przystoi tym, którzy zostali powołani do służby i wykonywania Bożych dzieł. Oby cały lud Pański prorokował! Obdarowanie którego udziela nam Bóg nie ma na celu wywyższenia nas w oczach innych ludzi, nie jesteśmy właścicielami Bożych darów. Zatem nie musimy zazdrościć, kiedy inni wykonują służbę podobną do naszej. Wszystko niech się dzieje ku Bożej chwale. Oby nasze Kościoły były pełne pasterzy, ewangelistów, nauczycieli, proroków i apostołów...

GŁÓD BOGA

"Moja dusza bardzo pożądała więcej Boga i Chrystusa, więcej świętości, co zdawało się wypełniać moje serce aż do granic wytrzymałości. Większość czasu poświęcałem na rozmyślanie nad rzeczami Bożymi, rok po roku, często spacerując samotnie w lasach i ustronnych miejscach. Rozmyślałem, modliłem się i rozmawiałem z Bogiem. W tych czasach miałem zwyczaj wyśpiewywać moje modlitwy i myśli. Prawie zawsze wybuchałem modlitwami w różnych miejscach! Modlitwa zdawała mi się czymś naturalnym - była ona jakby tlenem podtrzymującym płomień mojego serca"

Jonathan Edwards 1703-1758

Pan Bóg działa w naszym życiu stosownie do poziomu – wielkości głodu Jego w naszych sercach.

Głód jest drogą do nasycenia. Tak wiele Boga oglądamy w naszym życiu i tak wiele rezultatów Jego łaski doświadczamy, jak wiele głodu Jego  obecności nosimy w naszych sercach.

Mt 5:6 „Błogosławieni głodni…”

Łk 1:53 „głodnych napełnił dobrami…”

Ps 42:7 „głębina przyzywa głębinę…”

Flp 3:7-14 „żeby Go poznać…”

Głód i pragnienie Boga towarzyszyły Pawłowi przez całe życie. To nie była kwestia jednego spotkania. Głód i pragnienie Chrystusa stały się w życiu Pawła źródłem objawienia Boga z którego czerpie Kościół wszystkich wieków.

Użyteczność dla Boga to sprawa głodu.

Puste naczynia są napełniane. Pełne są odstawione, zob. 2 Krl 4:1-7

Jeśli chcemy by Boża oliwa – namaszczenie płynęły do naszego życia musimy być „pustymi naczyniami”. Jest tak wiele potrzeb wokół nas. My jesteśmy ciałem Chrystusa w naszym pokoleniu. Wielkość głodu w nas oglądania Bożych dzieł jest miarą naszej użyteczności w Bożych rękach.

Co zabija głód Boga?

·         Grzech w każdej postaci i formie, np. Ga 5:19-21

·         Skoncentrowanie na rzeczach doczesnych

·         Konsumpcyjny styl życia, zob. 1 Tm 6:6-10

·         Zaspokajanie naszej duszy programami telewizyjnymi, internetem, książkami, świecką muzyką, bezproduktywnymi rozmowami… 1 Tm 5:6 „ta w której głowie są przyjemnostki, żyje wprawdzie, lecz jest martwa”, 1 Kor 15:33 „złe rozmowy psują…”

Co nam może pomóc?

·         Pokuta – nawrócenie serca. Nawrócenie oczyszcza serce z niewłaściwych pragnień i kieruje nas ku Bogu. Nawrócenie ukierunkowuje nasze pragnienia na Boga. Czyni drogę dla Jego obecności w naszym życiu, zob. Mk 1:3-4

·         Lektura Słowa Bożego, indywidualnie i w gronie braci

·         Modlitwa – miejsce ukryte

·         Post, bardzo ważna dyscyplina życia duchowego.

·         Inspiracja i zachęta z życia chrześcijan na przestrzeni wieków, którzy żyjąc z Bogiem wpływali na ludzi wokół siebie, a często na całe społeczeństwa.

MIŁOŚĆ JEST ŻYCZLIWA

Miłość jest życzliwa... [1 Kor 13:4]

"Będąc tak pełni życzliwości dla was, chcieliśmy wam dać nie tylko naukę Bożą, lecz nadto dusze nasze, tak bowiem drogimi staliście się dla nas." [1 Tes 2:8]

Życzliwość to oddanie jedni drugim. Gotowość złożenia swojego życia by oglądać dobro i powodzenie w życiu innych. Paweł pisał o sobie i swoich współpracownikach, że byli "pełni życzliwości" dla mieszkańców Tesaloniki, gotowi do największych poświęceń, by Boże dzieło wśród Tesaloniczan mogło się rozwijać.

Trwajmy w życzliwości!

PRZYPOWIEŚĆ O TALENTACH

Źródło: http://razemdlaewangelii.pl/multimedia/594-przypowiesci-jezusa-wyklady-wideo

MIŁOŚĆ JEST CIERPLIWA

Miłość jest cierpliwa... [1 Kor 13:4]

Cierpliwość jest pierwszym owocem biblijnej miłości.
Apostoł Paweł wymienia cierpliwość wśród znamion potwierdzających apostolską służbę: "Jednak znaki apostoła okazały się wśród was we wszelkiej cierpliwości, w znakach, cudach i przejawach mocy." [2 Kor 12:12]
Jakub w swoim liście przywołuje cierpliwość Hioba jako wzór do naśladowania dla nas chrześcijan obecnego wieku: "Oto za błogosławionych mamy tych, którzy wytrwali. O cierpliwości Hioba słyszeliście..." [Jk 5:11]

Okoliczności i relacje w których funkcjonujemy są dla nas sprawdzianem cierpliwości. Dziś wszystko chcemy mieć od razu i natychmiast. Jednak historie zapisane na kartach Biblii podkreślają znaczenie cierpliwości w otrzymywaniu Bożych obietnic, uzyskaniu odpowiedzi na modlitwę, duchowym rozwoju...

Trwajmy w Chrystusie i "bądźmy cierpliwi..." [1 Tes 5:14]

Aram, Aminadab, Joatam, Manasses...

Ewangelia Mateusza 1: 1-16

Genealogie z pewnością nie należą do naszych ulubionych tekstów biblijnych, jednak genealogia Pana Jezusa jest dla mnie fascynującą lekturą. Gdybym pisał swoją genealogię z pewnością ukryłbym pewne fakty... W rodowodzie Pana Jezusa pojawia się kilka postaci, których historia nie jest otoczona pięknem i świętością. Kiedy sięgamy do historii tych osób możemy przeczytać o prostytucji [nierządnica Rachab], morderstwie i cudzołóstwie[żona Uriasza], czarach i wróżbiarstwie [Manasses]... Dla mnie jest to świadectwo potężnej mocy jaką niesie ze sobą odkupienie i zbawienie w Chrystusie. Grzech jest przerażającą rzeczywistością jednak moc odkupienia przewyższa destrukcyjną moc nieprawości. "Głosimy Chrystusa ukrzyżowanego - moc Bożą i mądrość Bożą" [1Kor 1:23-24]. Prostytutki, mordercy, cudzołożnicy, czarownicy mogą doświadczyć mocy która płynie z Krzyża Pana Jezusa. Moc grzechu została złamana na Golgocie! To jest Doba Nowina. Nie musimy żyć w jarzmie grzechu i doświadczać jego destrukcyjnej siły. Jest większa i potężniejsza rzeczywistość - rzeczywistość Bożego okupienia. Alleluja!

No child should sleep on the street - Fursa Children Centre

DZIEŁO KRZYŻA

Najczęściej mówimy o dziele Krzyża w kontekście zaspokojenia naszych potrzeb. Wyliczamy korzyści, które otrzymaliśmy jako rezultacie śmierci Pana Jezusa na Krzyżu: 

• nasze grzechy zostały nam przebaczone
• nasze choroby zostały uleczone
• nasze odrzucenie zostało zastąpione akceptacją

Oczywiście jest miejsce na te wszystkie rzeczy, jednak wydaje się, że główne dzieło Krzyża dotyka czegoś więcej niż tylko nasze doraźne potrzeby. Głównym dziełem Krzyża jest uwolnienie nas od samych siebie, naszego "Ja" i wprowadzenie nas w rzeczywistość, którą jest Chrystus. 

Apostoł Paweł napisał:
"Z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. I wskutek tego już nie ja żyję; to Chrystus żyje we mnie. Żyję [co prawda] jeszcze moim doczesnym życiem, lecz jest to życie wiarą w Syna Bożego, który mnie ukochał i wydał siebie samego dla mnie." [Ga 2:19-20]
"Albowiem miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł [Chrystus] po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał." [2Kor 5:14-15]

Dzięki dziełu Krzyża możemy być uwolnieni od samych siebie, od życia skoncentrowanego na sobie [nawet na naszych bardzo "uświęconych" potrzebach]. Możemy żyć życiem Chrystusa, demonstrować Jego chwałę i Jego moc. Mówiąc językiem Biblii możemy iść w "Jego ślady" [1 Ptr 2:21]. 

Utożsamiając się z Chrystusem w Jego śmierci, kończy się nasza historia i zaczyna się Jego historia w nas. Zjednoczeni z Chrystusem w Jego śmierci, przez wiarę, zostajemy uwolnieni do życia, które On przejawiał chodząc po ziemi. Jakiego rodzaju życie mamy przejawiać? Odpowiedź znajdujemy na kartach Biblii. Można podać siedem charakterystycznych cech życia Pana Jezusa, z czasów Jego pobytu na ziemi. 

1. Życie w całkowitym posłuszeństwie wobec Boga Ojca [zob. J 12:49-50]
2. Życie oddane służbie innym [Mt 20:28]
3. Życie w obecności i mocy Ducha Świętego [Łk 4:1, Łk 4:14]
4. Życie pełne przejawów mocy Bożej [Łk 7:21]
5. Życie skoncentrowane wokół modlitwy [Łk 9:18, Łk 9:28, Łk 11:1]
6. Życie przepełnione miłością do Bożego Słowa [Łk 4:4]
7. Życie pełne pasji dla zgubionych [Łk 15:1]

Ten rodzaj życia, który był udziałem Pana Jezusa jest dostępny dla nas, którzy utożsamiamy się z Nim w Jego śmierci. Dzieło Krzyża usuwa nas i pozwala nam przejawiać życie Chrystusa i prawdziwie wstępować w "Jego ślady". 

 

KŁAMSTWO

Kilka myśli z dzisiejszego, niedzielnego nauczania z KZ w Kutnie.

"...powinniście zrzucić [z siebie] starego człowieka, który ulega zepsuciu przez zwodnicze żądze; I odnowić się w duchu waszego umysłu; I przyoblec się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i w prawdziwej świętości. Dlatego odrzuciwszy kłamstwo, niech każdy mówi prawdę swojemu bliźniemu, bo jesteśmy członkami jedni drugich. Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce. Nie dawajcie miejsca diabłu. Kto kradł, niech więcej nie kradnie, ale raczej niech pracuje, czyniąc własnymi rękami to, co jest dobre, aby miał [z czego] udzielać potrzebującemu. Żadne plugawe słowo niech nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko dobre, dla zbudowania, aby przynosiło łaskę słuchającym. I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia. Wszelka gorycz i zapalczywość, gniew, wrzask i złorzeczenie niech zostaną usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem życzliwi, miłosierni, przebaczając sobie, jak i wam Bóg przebaczył w Chrystusie." [Ef 4:22-32]

Życie w Bożym Królestwie jest totalnie odmienne od życia wedle reguł tego świata. To, co promuje nas w świecie, degraduje nas w oczach Boga. Kłamstwo jest powszechnie akceptowalnym sposobem postępowania we współczesnej kulturze. 

Naszym powołaniem, jako dzieci Bożych jest chodzenie w prawdzie. 

Pan Bóg ma wyraźny i jednoznaczny stosunek wobec kłamców: 
"Ale bojaźliwi, niewierzący, obrzydliwi, mordercy, rozpustnicy, czarownicy, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy [będą mieli] udział w jeziorze płonącym ogniem i siarką. To jest druga śmierć." [Ap 21:8], "Na zewnątrz zaś [są] psy, czarownicy, rozpustnicy, mordercy, bałwochwalcy i każdy, kto miłuje i czyni kłamstwo." [Ap 22:15]
 
Źródła kłamstwa w naszym życiu: 

• chciwość, 
• strach przed ludźmi,
• zwodnicze żądze. 

Badajmy nasze serca, by chciwość, strach przed człowiekiem i zwodnicze pragnienia nie stały się dla nas sidłem i powodem upadku w kłamstwo.

PIOTR I HONIA

Posłuchaj i bądź zachęcony. 
Link TUTAJ.
Więcej o służbie i misji Piotra i Honoraty na stronie: http://misjafryka.wordpress.com/

ANDREW PEARKES - PROROCTWO DO POLSKI

Proroctw nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a trzymajcie się tego, co dobre. 
[1 Tes 5:20-21]

Link do słowa proroczego poniżej, wystarczy kliknąć i słuchać :)

http://dl.dropboxusercontent.com/u/88544630/2013.03.10%20-%20Proroctwo%20do%20Polski%20-%20Andrew%20Pearkes.mp3

Źródło: http://www.kbwch.kalisz.pl/linkmp3